Prawo do zdrowia – rozumianego nie tylko jako brak choroby, ale zgodnie z definicją WHO, jako dobrostan zarówno fizyczny jak i psychiczny oraz możliwość decydowania o własnym ciele stanowią fundamentalne uprawnienia każdej obywatelki i obywatela. Zgodnie z zapisem Konstytucji zapewnienie powszechnego dostępu do opieki zdrowotnej jest podstawowym zadaniem państwa. Jednak opieka zdrowotna w Polsce jest niewydolna, często przychodzi za późno lub jest nieskuteczna. Nie sposób zmienić tego stanu rzeczy bez dogłębnego audytu systemów finansowania i zarządzania opieką zdrowotną w Polsce, jednak pewne przyczyny zapaści da się wskazać już dzisiaj. Postulujemy więc wprowadzenie systemów regionalnego i transregionalnego zintegrowanego zarządzania informacją o dostępie do usług medycznych.

Realizowana od lat prywatyzacja ochrony zdrowia okazała się błędem. Nie przyniosła żadnych przewidywanych przez twórców programu i obiecywanych społeczeństwu pozytywnych zmian. Efektywność ochrony zdrowia nie zwiększyła się, nie nastąpiły korzystne zmiany, mamy do czynienia ze zmniejszającą sie dostępnością usług zdrowotnych i pogarszaniem się jakości tych usług, zwłaszcza świadczonych przez publiczną służbę zdrowia. Dlatego uważamy za niezbędne stopniowe i konsekwentne odchodzenie od prywatyzacji ochrony zdrowia.

Niezbędne jest tworzenie wysokojakościowych miejsc pracy w szpitalach, klinikach i przychodniach. Wprowadzone tzw. kontrakty na świadczenie usług przez lekarzy, pielęgniarki i położne nie tylko nie polepszyły opieki zdrowotnej, ale wydatnie obniżyły ochronę pracowników służby zdrowia. Pielęgniarka na kontrakcie, to pielęgniarka stale zmęczona i niepewna jutra.

Postulujemy prowadzenie intensywnych i przekrojowych badań populacji i programów profilaktyki zdrowotnej zgodnie z zasadą, że prewencja i wczesne wykrywanie schorzeń są skuteczniejsze od leczenia ich w zaawansowanym stadium. Niedopuszczalne jest wycofywanie się z nich, tak jak to ma miejsce obecnie (np. program mammografii dla kobiet itp.)

Chcemy przywrócenia kategorii zdrowia publicznego jako filaru prowadzonych polityk oraz utworzenia funkcji Pełnomocnika ds. Zdrowia Publicznego umocowanego przy Ministerstwie Zdrowia.

Domagamy się kontynuacji i rozwijania Narodowego Programu Zdrowia Psychicznego oraz wprowadzenia Narodowego Programu Zdrowia Seksualnego i Reprodukcyjnego.

Uznajemy za niezbędne i niepodlegające dyskusji pełne poszanowanie praw reprodukcyjnych będących częścią powszechnych praw człowieka, w tym bezwarunkowego dostępu do zabiegu przerywania ciąży do 12. tygodnia na żądanie kobiety, kompleksowej opieki zdrowotnej dla kobiet w ciąży, rodzących i w połogu, systemowego wsparcia leczenia niepłodności w zgodzie z aktualną wiedzą lekarską oraz wdrażania dobrych praktyk w zakresie równouprawnienia płci w obszarze opieki zdrowotnej. Narodowy Program Zdrowia Seksualnego i Reprodukcyjnego powinien gwarantować obywatelkom i obywatelom przede wszystkim:

  • Powszechny dostęp do edukacji seksualnej w szkołach wszystkich typów i na każdym szczeblu nauczania, dostosowany do możliwości percepcyjnych i wieku dzieci imłodzieży oraz zapewnienie osobom niepełnoletnim prawa do poradnictwa zdrowotnego i dostępu do antykoncepcji;
  • Dostęp do nowoczesnych metod planowania rodziny w tym antykoncepcji, która powinna być finansowana dla obywatelek i obywateli na zasadzie takiej samej jak inne leki i artykuły medyczne, a dla osób niezamożnych jej koszty powinny być pokrywane z funduszy pomocy społecznej;
  • Ograniczenie stosowania tzw. „klauzuli sumienia” przez lekarzy jako sprzecznej zzasadą dostępu do praw reprodukcyjnych;
  • Bezwzględne prawo kobiet do przerwania ciąży do 12 tygodnia na żądanie, apo upływie 12 tygodnia jej trwania w przypadku, gdy:
  • ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej,
  • występuje prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu (do 24 tygodnia),
  • ciąża jest następstwem czynu zabronionego (do 18 tygodnia);
  • Dostęp do finansowanego ze składek na ubezpieczenie zdrowotne leczenia niepłodności w tym procedury In vitro.