Wstęp


W dorosłe życie wchodzi dziś pierwsze pokolenie dziewcząt urodzonych po podpisaniu Pekińskiej Platformy Działania, przełomowego dokumentu ONZ z 1995 roku, którego celem było zrównanie sytuacji kobiet i mężczyzn oraz przekrojowe rozwinięcie istniejących form walki z dyskryminacją wobec kobiet. Wysiłki na rzecz wdrażania postulatów Pekińskiej Platformy Działania przyniosły nadspodziewane rezultaty. Na całym świecie obserwujemy prawdziwą rewolucję w obszarze relacji między płciami. Jednak niestety proces ten nie przechodzi bezboleśnie. Gwałtowna, niemal lękowa reakcja części społeczeństw na postępy na polu równości płci – ma ogromny wpływ na naszą rzeczywistość. Chodzi tu przede wszystkim o ruchy nacjonalistyczne i prawicowe populizmy, walkę z “ideologią gender”, fundamentalizmy religijne czy podważanie i deprecjonowanie praw człowieka jako fundamentu współczesnych demokracji, a zwłaszcza praw kobiet.

W Polsce, w której z racji historycznych prawa kobiet stały się polem już nie walki a kilku wojen toczonych równocześnie jest to szczególnie wyraźne. Ta społeczna tendencja splata się z wielopoziomowym kryzysem instytucjonalnym: w Polsce pod znakiem zapytania stanęła praworządność. W Unii Europejskiej, w której Polki pokładały ogromne nadzieje związane z realnym równouprawnieniem nastąpiła wyraźna stagnacja, a ostatnio UE została osłabiona przez podjętą przez Wielką Brytanię decyzję o opuszczeniu jej struktur. Na całym świecie obserwujemy zawiedzione nadzieje pokładane w demokracji. Populizmy i ekstremizmy prawicowe padają na podatny grunt, a strach przed zmianą okazuje się być najbardziej wydajnym paliwem napędzającym wrogów postępu i równości.

Dlatego nadszedł czas na Inicjatywę Feministyczną. Dawniej nazywałyśmy się Partią Kobiet, chciałyśmy być łagodne, miłe, opiekuńcze, po prostu kobiece. Odrzucając w swoim działaniu stereotypy dotyczące kobiet, nie wierzyłyśmy, że można zrezygnować z nich zupełnie, budując wizerunek polityczny. To był błąd. Teraz widzimy, że podobać się wszystkim można, o ile niczego się nie chce zmieniać, do niczego się nie dąży, niczego się nie postuluje.

Nie chcemy być bierne. Nie musimy się podobać, musimy działać. 

Nasz program kierujemy do kobiet i mężczyzn podzielających nasze rozumienie feminizmu jako programu zmiany świata w otwarte, przyjazne miejsce dla wszystkich ludzi bez wykluczania kogokolwiek, a równość płci i prawa kobiet uznających za podstawowy warunek i narzędzie urzeczywistniania zmiany.

Rewolucja pod sztandarami równości, zwalczania dyskryminacji i wykluczenia kobiet, osób LGBT i Q, niepełnosprawnych i innych rozpoczęła się i trwa – spotkała się z oporem. Ten opór jest niszczycielski. Może wywołać wojny, odbierać nadzieję na lepszą przyszłość dla następnych pokoleń. Ale nie musi! To my możemy i musimy ten opór pokonać, aby nasz wspólny świat był lepszym miejscem nie tylko dla nas samych, ale i dla naszych dzieci i wnuków.

 

  1. Prawa człowieka, praworządność, reprezentacja
  2. Pokój
  3. Świeckość
  4. Edukacja
  5. Gospodarka
  6. Walka z ubóstwem, polityka regionalna i polityka społeczna
  7. Zdrowie, prawa reprodukcyjne i seksualne
  8. Gender mainstreaming
  9. Kultura, nauka i media
  10. Ochrona środowiska
  11. Przyszłość to dziewczęta!